posted
June 8th, 2009 | by win | comment: 0 | filed under:
Life
These tests are based on the work of Carl Jung, David Kiersey, Isabel Myers and Katherine Briggs. They are similar in underlying theory to the Myers-Briggs Type Indicator (MBTI) and the Kiersey Temperment Sorter. They measure four bipolar factors, Introversion/Extroversion, Thinking/Feeling, Intuition/Sensing, and Judging/Percieving.
บังเอิญไปเห็นในบล๊อกคนอื่นเลยอยากทำบ้าง 
posted
May 19th, 2009 | by win | comment: 0 | filed under:
Life
กลับมาจากเนปาลได้สักพักแล้วครับ ยังมีเรื่องอยากเล่าอีกเยอะ แต่ตอนนี้คงไม่ไหว
ชีวิตจริงวุ่นวายครับ มีหลายเรื่องต้องจัดการ
กล้องก็ฝุ่นเข้า ต้องเอาไปล้างเซ็นเซอร์
ลงทะเบียนเรียนก็ยังไม่เรียบร้อย
เอาเป็นว่าเรียบร้อยแล้วจะมาเล่าต่อครับ
posted
May 10th, 2009 | by win | comment: 0 | filed under:
Life
กลับมาจากการเดินเขาแล้วครับผม ตอนนี้มาอยู่ที่ Pokhra ครับ เดินไปซะไกล เหนื่อยได้ใจ
ระหว่างทางที่เดินไปเจออะไรมากมาย มีหลายอย่างที่อยากเล่าอยากเขียน
เริ่มกันที่ผู้คนเนปาลก่อน คนเนปาลเป็นคนอัธยาศัยดี น่ารัก เป็นกันเอง เจอกันทีไร ต้องทักทายเราทุกที
คำว่า “นมัสเต” กลายเป็นคำที่ึใช้บ่อยที่สุดระหว่างการเดินทาง ไม่ว่าจะทักทายคนเนปาล หรือ นักท่องเที่ยวต่างชาติ
การเดินเขาที่นี่สนุก ไม่ต้องกลับเหงา มีเพื่อนร่วมเดินทางตลอดเวลา ทุกคนคุยกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อกันและกัน ทั้งๆ ที่พึ่งเจอกันเป็นครั้งแรก (แต่ก็มีบ้างที่เจอทุกวัน เพราะเดินทางเดียวกัน)
ภาษาอังกฤษจะมีประโยชน์ขึ้นมาทันที เพราะเกือบทุกคนที่เจอ จะพูดภาษาอังกฤษกันได้
หากพูดกันรู้เรื่องจะช่วยให้เรามีข้อมูลมากขึ้น เช่น ทางข้างหน้าเป็นอย่างไร ฝนตกมั้ย ทางลื่นป่าว อีกไกลมั้ย มีอะไรให้ดูบ้าง เป็นต้น
อ่ะ เวลาเล่นเน็ตหมดแล้ว ค่อยมาต่อพาร์ทสองละกันครับ
posted
May 5th, 2009 | by win | comment: 0 | filed under:
Life
ตอนนี้ก็อยู่ที่เนปาลครับ พอดีที่โรงแรมเค้ามีคอมพิวเตอร์ให้เล่นฟรี
เลยมาเปิด บล๊อก อัพเดทกันหน่อย
มาพักที่โรงแรม Holy Himalayan ดูเหมือนว่าจะมีคนไทยมาพักเยอะ
คอมพิวเตอร์มีเซ็ทภาษาไทยไว้ซะด้วย เมื่อวานก็ออกไปเที่ยวรอบๆ โรงแรมมาครับ
ในย่าน Thamel ตึกเก่าๆ เยอะแยะมากมาย (รูปด้านบนนี่ถ่ายจากดาดฟ้าโรงแรม)
แบบว่าเก่าจริงๆ เหมือนจะพัีงลงมา ไกด์ท้องถิ่นบอกว่าอายุกว่าร้อยสองร้อยปี
จากที่เดินดู ก็รู้สึกว่าแตกต่างจากเมืองไทยมากจริงๆ
ผู้คนเยอะแยะ เดินกันอย่างไร้ระเบียบ ปนไปบนถนนเดียวกับที่รถวิ่ง
รถยนต์ที่นี่จะมีขนาดเล็ก ทำตนเสมือนว่าเป็นคน อาศัยเส้นทางเดียวกัน
บีบแตรอย่างเยอะ แบบว่าเวลาเดินอยู่เนี่ยจะได้ยินเสียงแตรตลอดเวลาเลย
บางคันมีบีบเป็นจังหวะอีกแหนะ
เท่าที่สำรวจดู อาหารการกินจะออกแนวแขกๆ มีแกงเยอะ
มีอาหารจำพวกแป้ง ให้เห็นตลอด
ผู้คนอัธยาศัยดี มีน้ำใจ ทักทายกันตลอดทาง
แต่ก็มีที่เขามาขอเงิน ขอของ อันนี้น่ากลัวมาก
เท่าที่ดูยังเดาไม่ออกว่าอาชีพหลัก เค้าทำอะไรกัน เพราะเห็นส่วนมากก็เปิดร้านขายของ
เปิดเยอะจัด จนแอบสงสัยว่าจะขายใคร ???
วัดนี่ก็เยอะมาก สร้างแบบไม่เป็นระเบียบด้วยนะ
ใช้วันเป็นวงเวียนว่างั้น เพราะอยู่ๆ ก็มีวัดโผล่มากลางถนน ซะงั้น
อ๋อ เจออาหารอย่างนึง เรียนว่า โมโม (Momos) อันนี้แนะนำ
กินได้ เหมือน Gyoza บ้านเราเลย (แอบงง 555+)
อ๋อ ใครที่จะมา ก็ระวังตัวที่สนามบินหน่อยล่ะกัน เพราะว่าจะมีแท๊กซี่มารุมมากมาย
ไว้กลับไปจะอัพรูปให้ดูนะครับ
ปล. อาจจะเขียนสับสนไปหน่อย เพราะ่เวลามีน้อยไม่ได้ดราฟท์เลย
